Ένας οργανισμός είναι παρόμοιος με μια κρυσταλλική δομή διατεταγμένων βιομορίων. Από την άλλη πλευρά, η ουσία της ζωής είναι περισσότερο παρόμοια με μια φλόγα, που καίγεται και χορεύει όχι μόνο με οργανωμένη ζωτικότητα, αλλά και αυθόρμητα. Και οι δύο απόψεις μπορεί να είναι απαραίτητες για να περιγράψουν τη ζωή με τον ίδιο τρόπο που, στην κβαντική φυσική, είναι απαραίτητη τόσο η άποψη των σωματιδίων όσο και η άποψη των κυμάτων για να περιγραφεί πλήρως η φύση του φωτός, καθώς και η ύλη στις μικρότερες κλίμακες. Αυτό το διπλό μοντέλο στη φυσική, που διαδόθηκε από την ερμηνεία της κβαντικής θεωρίας από την Κοπεγχάγη, ονομάζεται αρχή συμπληρωματικότητας. Ομοίως, μια άποψη βιοενεργειακού πεδίου της ζωής μπορεί να θεωρηθεί συμπληρωματική της συμβατικής βιομοριακής όψης και όχι ανταγωνιστική.